Podróż w nieznane. Plac Wyuzdanych Zabaw.

Standardowy

…padło pytanie:

CZY BYŁAŚ GRZECZNA?

A ja taka wystraszona patrzę i mówię, no nie byłam grzeczna. Zapytała się mojego Pana a mój Pan powiedział że byłam, obronił mnie i Pani Mikołajowa zagrzmiała mi tuż przy uchu:
– To teraz zobaczymy kto mówił prawdę!
No i co wylosowałam?
16.
Wielkie, tłuste, okrągłe 16…

Zebrani podniecili się wizją 16 razów a ja nerwowo się uśmiechnęłam i nawet nie pamiętam jak znalazłam się na koźle.
Wiedziałam że nie będzie bardzo boleć, nie mogła być zbyt duża siła bo rózga by się rozleciała, ale…
Z automatu liczyłam. Wolałam liczyć, żeby nikt mnie nie upominał.
Doszło do 16, taka zawstydzona poszłam usiąść obok Pana.
Troszeczkę inaczej sobie wyobrażałam pierwszy raz z rózgą :-) ale i ten był ciekawy i podobało mi sie :-)

Później w międzyczasie były zabawy z psami.
Zabawy, cóż, byłam najbliżej krzyża, dwa razy zostałam smagnięta biczem w kolano.
To było.. zawsze zaskakuje mnie to, jak się obchodzi z psami.
Zawiązane kutasy, wychłostane pośladki czasem do krwawych śladów, zapinanie ciężarków.
Ten pies przy krzyrzu był chłostany po plecach i pośladkach i dalabym sobie rękę uciąć, że była na pośladku czerwona smuga z krwią. Plecy całe czerwone, obłednie to wyglądało, musze mojego Pana poprosić, żeby też mnie tak wychłostał, ale ten.. mężczyzna, pies. Stał tam. Nie krzyczał, czasem sapnął, czasem głośniej jęknął, ale słyszałam, byłam najbliżej krzyża, słyszałam jak głośno oddycha, jak wstrzymuje oddech, jak wydobywają się z jego gardła różne dziwne dźwięki.
Zero płaczu.
Ja nie neguję tego chłostania, po prostu chcę przekazać, że jeszcze wiele rzeczy mnie fascynuje i wielu rzeczy nie rozumiem, ale w żaden sposób nie oceniam i nie mówię że to źle.
Jest wiele spojrzeń na klimat. Zawsze sobie to powtarzam, a każdy obeznany w temacie o tym wie.
Każdy robi to co lubi i nie mam prawa ani najmniejszego zamiaru się wtrącać czy oceniać.
Koniec kropka.
Po prostu mnie pewne rzeczy fascynują.
A jak ogladałam zaczerwienione ciało psa. To już kompletnie.
Chodził też pies w masce, a ta maska tak szalenie mi się spodobała! Czarna, skórzana, z pyskiem! A z tyłu wiązana, jak gorset! Dwa w jednym!
I jak obserwowałam tego psa w masce to zastanawiałam się, kiedy dojdę do takiej perfekcji i będę się tak zachowywać? Szczekać, chodzić na czterech no.. łapach. To też był ciekawy element.
Interesujące było testowanie nowej maszyny.
Jak do tej pory widziałam taką na filmach i gifach.
Skrzynka z patykiem a na końcu patyka wibrator.
To takie bardzo duże uproszczenie, bo gdybym miała przytaczać, z czego ta „skrzynka” jest zbudowana.. :-) trochę by mi to zajęło :-) poza tym nie jestem w tych sprawach ekspertem :-)
Zaczęło się testowanie.
Mnie osobiście podobał się pomysł, i zrealizowanie, i ogólnie jak to wyglądało, ale.. jakoś sama nie chciałam testować. Nie wiem, najpierw nie odpowiadało mi to, że tyle ludzi jest, ale była możliwość przeniesienia do pokoju i w takim kameralnym gronie testować, ale kobiety testowały, było ok, ale ja ciągle nie byłam przekonana.. nie jestem wielką zwolenniczką wibratorów, owszem, dodatki, kulki, jakieś dziwne rzeczy tak, ale jakbym miała się pieprzyć wibratorem.. bywają baardzo interesujące.. ale wolę jak rżnie mnie kutas Pana.. albo Jego palce..
I nie poszłam tam na środek. I nie testowałam.
Czy żałuję?
Nie sądzę, maszyna bardzo fajna, ale tyle kobiet  (i nie tylko kobiet… ;-) ) ją przetestowało…:-) Wszystko oczywiście odbywało się z zachowaniem bezpieczeństwa i higieny, także to nie byle jakie zabawy :-)  Ale ja czułam opory przez moja wybujałą wyobraźnię. A jak coś się stanie, a jak będzie bolało, a jak się nie wsunie dobrze, wszyscy będą patrzeć, a jak coś zrobię nie tak?
Wszystko było kontrolowane. Wszystko było bezpieczne.
Tylko moja wyobraźnia. Jak się czasem odezwie.. masakra…

I tak jakoś tempo zwolniło, zrobiło się spokojnie… leniwie… błogo…

Su Anusz.

Podróż w nieznane – Klimatyczna [2]

Standardowy

Weszliśmy na górę. Miałam wrażenie, że pokonywanie schodów zajęło nam pół wieczora. Ale tak nie było.
Weszliśmy do jednego z mieszkań..
Nie wiedziałam czego się spodziewać.
Przekroczyliśmy próg i od razu z brzegu była kuchnia. Duży, zastawiony stół, przy którym siedziały znajome twarze. Napięcie na chwilę mnie opuściło.
Zaledwie garstka, ale ja ich znam!
Byłam zdziwiona, ze tylko tyle nas będzie. Ale pomyślałam, może impreza w kameralnym gronie?
Od razu zauważyłam, że jest gdzie się położyć. W jednym pokoju rozłożony duży tapczan, a w drugim, który słuzył za palarnię, jednoosobowe łózko.
Ucieszyłam się, bo pomyslałam że jak mnie weźmie to będę miała się gdzie położyć chociaz na chwilkę.
Zanieśliśmy do szafy nasze rzeczy, załozyłam obrożę i wrócilismy do kuchni.
Zajęliśmy miejsca i.. i tak własciwie nie wiedziałam co dalej.
Okazało się że czekalismy na resztę.
„To będzie jakas reszta?”
Jak się później okazało, była, i to całkiem.. spora.
Rozmowy się toczyły, ja odczuwałam jeszcze delikatne spięcie, mimo to przysłuchiwałam się. W pewnym momencie podszedł do Nas taki elegancki Pan, zainteresowała go moja obroża z medalionem, a ja niemal jak paw, wyciągnęłam szyje i ociekając dumą prezentowałam moja najcenniejszą biżuterię. Całą sobą mówiłam „Patrz, od mojego Pana, piekne, cudowne, prawda, jedyne w swoim rodzaju bo moje, Pan mi ją dał i specjalnie do tego medalion, to tyle dla mnie znaczy!”. Czułam się wyjątkowa…
Ludzie się schodzili, powoli i leniwie, tak siedzieliśmy, wyłapywałam pojedyncze słowa i od czasu do czasu zerkałam kto wszedł. Najbardziej w pamięć wryły mi sie dwie osoby.
Wysoki mężczyzna, rosły i silny, gdzie zastanawiałam się, kto jest jego własnością. Okazało się że to uległy. A ja myślałam że to on dominuje.. a dominował tylko wzrostem i posturą. Ok, byłam zaskoczona, że jest uległym, ale kazdy lubi coś innego i spoko.
I kobieta. Weszła i nie wiem czemu akurat ona przykuła moja uwagę. Ciągle na nią zerkałam, aż mnie to zaczęło krępować. Pomyśli ze jakaś niewyżyta jestem albo coś.
Miała piękne włosy, blond, spięte w kucyk. Taki mi się podobały! Cała ona wydała mi się interesującą postacią, a jak usiadła ze swoim partnerem obok mnie to prawie omdlałam z wrażenia.
Może przesadziłam troszeczkę, ale w każdym razie podobał mi się taki obrót spraw. Patrzyłam ukradkiem na jej nogi. Ale Pan powiedział że moge iśc się przebrać.
Wstałam posłusznie, poszłam do pokoju gdzie były nasze rzeczy i.. i juz miałam się odwrocić na pięcie i wrócić, ale oto odwrócił się elegancki Pan i Dama w Czerwoje Sukience. Przeszkodziłam im.
Ale weszłam dalej do pokoju, zażenowana jak cholera, i po cichutku wyciągałam swoje rzeczy.
Para zaraz poszła i zostałam sama. Kilka razy przewinęły się jakies osoby, a że łazienka była zajęta to zaczęlam przebierać sie w pokoju.
Zaczełam od makijażu. Mdłe światło wcale nie pomagało, brak lusterka doskwierał ale kreatywność się uruchomiła, i po chwili miałam kącik do makijazu.
Nie byłam zadowolona z efektu, ale zwolniła się łazienka.
Szybko do niej pobiegłam, obiacałam że będe minute-dwie i wskoczyłam zamykając drzwi.
Rozebrałam się. Założyłam pończochy, sukienkę, wyciągnęłam szpilki, poprawiłam jeszcze raz makijaż. Poprawiłam sukienkę. Bo z nią jest tak, że od pasa w górę jest z pasków, taka jakby uprząż, z tej uprzęży paseczki ida do
szyi a na szyi jest obroża. Od pasa w dół jest skórzana spódniczka.
I poprawiłam się, już tam się mocno dobijali, więc wyszłam i chyba zrobiłam pozytywne wrażenie.. :-)
schowałam rzeczy, pomalowałam usta konkretnym, ciemnym różem i weszłam do kuchni.
Chciałam jak najszybciej usiąść, żeby nie czuć tego wzroku przypatrujących się ludzi.
I chyba tutaj też zrobiłam wrażenie…
W sukience czułam się bardzo dobrze, troszeczkę speszona byłam jeszcze, bo przecież uprząż tak, było widać to i owo, ale w końcu przyzwyczaiłam się.
Szumiał mi w głowie wypity drink, który na początku wylądował w mojej dłoni, od mojego Pana.
Imbirowy. Nie spojrzałam.. a tu imbir.. dlatego mnie tak usta piekły później..
Pan oczywiście powiedział, że zna inne zastosowanie imbiru.. nawet nie chcę się domyślać!
Wśród przybyłych ludzi była Pani z ostatniej imprezy. Tym razem jej nie poznałam, bo zamiast wyrazistego irokeza, miała gładkie, rozpuszczone włosy. I tak wyglądała niesamowicie. Przyszła ze swoją.. Suką. Tą sympatyczną.
Ale Pan powiedział że wchodzimy do pokoju, i poszliśmy jako pierwsi.
Zapaliła mi się kontrolka i spanikowana zapytałam się Pana, czy to ja będe zaczynac imprezę, jak to kiedys miało miejsce. No bo jeju no, moj Pan ciagle o tym mówił, „A pamiętasz jak z N. zaczynałyście imprezę? Pamiętasz zasady? Hasło bezpieczeństwa? A to o czym rozmawialiśmy?”.
I jak tu kręćka nie dostać? Jak tu nie oszaleć z domysłów?!
Ale Pan na moje pytanie tylko sie uśmiechnął.
Podeszliśmy do kanapy a ja z wrażenia aż usiadłam obok Pana. Na kanapie!
Ja po prostu nie wierzę, zawsze na podłodze klęczałam, sama z siebie a tym razem obok Pana na kanapie.. no kto to widział, to az nie przystoi.. Może ze tam pod ścianą mało miejsca było i równie dobrze mogłabym klęczec przy krzyżu.. ale ja sie nie tłumaczę!
Ale już coś się zaczęlo dziać..
Siedzieliśmy i siedzieliśmy, ludzie sie krzatali jeszcze..
i tak zachodziłam w glowę, co też będzie sie działo? Obok krzyża fotel, na środku kozioł, gdzies tam majaczyło nowe urzadzenie..
Matko, ja sie boję…
I wparował Święty Mikołaj, a raczej Pani Mikołajowa, i nie jestem pewna czy taka Święta… :-)
I się zaczęło, spojrzałam, jakieś patyki, i ooooo nie! Rózgi! Kozioł+Rózgi= Masakra!
I tak patrzę z nadzieją, może na mnie nie starczy?? Moze akurat na mnie nie starczy?
Byłam przekonana że ja nie wyjdę.. że może jakiś elf ukradnie sobie rózgę..
Ale powoli. 
Zaczęło się…

Było takie kółeczko z cyferkami, od 1 do 16.
Trzeba było sobie zakręcić i liczba wylosowana będzie liczbą razów.
Natychmiast pomyslałam, że ja to pewnie będe miała 16.
Pierwsza Niegrzeczna. No dobrze. Zakręciła, nie pamiętam jaka liczba wypadła, ale tam jeszcze na stoliku było coś do wypicia. I jak w koncu którać to wylosowała to padła na podłogę. I ja z takim przerażeniem pytam sie Pana, ale co tam jest w tym kubeczku? A Pan mnie uspokojał że tam nic takiego nie ma, a ja tak zaczęłam panikować, i nie, ja nie chce kubeczka!
W koncu pewna Niegrzeczna wylosowała 16, ku uciesze zgromadzonych. Nie, to jeszcze nie byłam ja.
Momentami po pokoju latały drzazgi z rózgi. Ale generalnie było dobrze.
I Pani Mikołajowa patrzy na mnie, i mówi że jeszcze przecież ja!
Ja taka speszona, na tych szpileczkach „baaaardzo” wygodnych tuptam do fotela, siadam na kolanie Pani Mikołajowej i pada pytanie…

C.D.N.

Su Anusz.